از ویژگی های روزهای خاص ، قدرت و توان یادآوری آنها می باشد و نکته ای که روز آخر امسال را بیادماندنی تر و قدرت تذکرش را پررنگ تر می کند عبور از یک 1 به قرن دیگر است و هرچند این اتفاق ذاتا ارزشی ندارد اما واقعا خاص است. در لحظه ای از تاریخ حضور داریم که معدود انسانهایی فرصت وتجربه آن را داشته اند
و جالب تر و شگفت انگیز تر اینکه عمده نسل حاضر، دو انقلاب صنعتی سوم و چهارم را هم در طول حیات خود، تجربه و درک کرده ایم .تجربه ای که نیاکان و اجداد ما از آن بهره مند نبودند (البته اگر بتوان بهره ای برای آن متصور بود) نیک می دانید که بیش از چند قرن ، دنیا و اهالی آن در عصر کشاورزی به سر می بردند و پس از آن وقتی اولین انقلاب صنعتی(تحت تاثیر ماشین بخار) در حدود ۱۷۵۰ میلادی رخ داد حداقل یک قرن به طول انجامید تا مردم دنیا با انقلاب صنعتی دوم که با کشف الکتریسیته حادث شد مواجه شوند و جالب تر اینکه بین انقلاب صنعتی دوم و انقلاب صنعتی سوم که انقلاب فناوری اطلاعات بود نیز حدود یکصد سال وقفه بود ، آری معدود انسان هایی بوده اند که دو انقلاب صنعتی را در زمان حیات خود تجربه کنند اما من و شما که این مطلب را می خوانیم پس از گذشت حدود ۴۰ سال از شروع انقلاب صنعتی سوم(۱۹۶۰) ، در سال ۲۰۰۹ وارد انقلاب صنعتی چهارم شده ایم و چه بسا کمتر از ۱۰ سال دیگر، دنیا وارد انقلاب صنعتی پنجم شود. اینکه بودن در این برهه از تاریخ ارزنده است یا نه، بحث دیگری است اما آنچه هست این است که دوران حیات ما ، با مقطع زمانی خاص و تقریبا منحصر به فردی مصادف شده است از تجربه حداقل دو انقلاب صنعتی گرفته تا انقلاب های سیاسی در کشورهای عربی ، پاندومی کرونا ، و اخیرا نبرد روسیه و اوکراین ، همه و همه عصر ما را به عجیب ترین دوره تاریخی لااقل تا امروز تبدیل کرده و به هر حال ، ما مسافران این قطار در این زمان هستیم.عدم ثبات و غیرقابل پیش بینی شدن تحولات دنیای امروز ، آنچنان سرعت و شدت گرفته که شاید بهترین توصیه این دوران این باشد که لحظه را دریاب و دم راغنیمت شمار و شاید برای شما هم جالب باشد که جناب خیام نیشابوری ، حکیم و ریاضی دان حاذق ، گویی همه توصیه اش به مردمان دنیا همین درک لحظه و زندگی کردن اکنون باشد که به بهترین شکل و موثرترین کلام ، آن را بیان نموده است توصیه هایی که مخصوصا برای اهالی امروز کره زمین بسیار قابل تامل و در عین حال کاربردی باشد بالاخص باظهور پاندمی کرونا و ازدست دادن ناگهانی عزیزان و نزدیکانمان که در این عصر ، درد مشترک خیلی از ساکنین کره زمین شده است تاثیر توجه به نگاه این ریاضی دان برجسته را دوچندان نموده است
تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر ، به خوشدلی گذارم یا نه
پرکن قدح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم ، برآرم یا نه
امروز ترا دسترس فردا نیست
واندیشه فردات ، به جز سودا نیست
ضایع مکن این دم ، ار دلت بیدار است
کاین باقی عمر را ، بقا پیدا نیست
از دی که گذشت ، هیچ ازو یاد مکن
فردا که نیامدست فریاد مکن
بر نامده و گذشته ، بنیاد مکن
حالی خوش باش و عمر بر باد مکن
خیام اگر زباده مستی خوش باش
با لاله رخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی ، چو هستی خوش باش
این قافله عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب می گذرد
پیشاپیش سال و قرن نو مبارک
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل رضایی